جنون خدایان

,

جنون خدایان -نشر ثالث- امیر خداوردی

«اول تو بگو چی دیدی تا من نشون بدم چی نوشتم.»

«جنون خدایان» تازه ترین اثر داستانی «امیر خداوردی» است. او پیشتر در مقام داستان نویس با دو رمان «آلوت» (رمان تقدیرشده جایزۀ ادبی «احمد محمود») و «آمین می آورم» (برگزیده به عنوان سومین رمان برتر جشنواره سراسری «اشراق») توانسته جایگاه ادبی خود را مطرح و تثبیت کند.

«جنون خدایان» مضمونی بکر را دستمایۀ داستانگویی خود کرده است. داستان در بارۀ یک بیماری است. بیماری نوظهوری که ظاهراً از تبعات جنگ است. نوعی بیماری روانی که اولین بار در سیاتل آمریکا شناسایی شد و ارمنی ها یک جوری در آذربایجان پخشش کردند! بیمار مبتلا به سیاتل همه چیزش را گم میکند. هر چیزی که برایش اهمیت دارد قطعاً گم میشود و تا زمانی که دنبالش بگردد پیدایش نخواهد کرد. با این حال این تمام ماجراهای مربوط به اپیدمی نیست و میان بیماری و جنگ آن هم از نوع روانی اش ارتباطی وجود دارد:

«طبق اطلاعاتی که… در اختیار سرویس امنیتی قرار داده، روسیه در سالهای جنگ سرد اقدام به عملیات جامعی در زمینۀ جاسوسی و تسخیر و نفوذ کالبدی و روانی کرده بودند و حالا ارمنستان از اون دستاوردها استفاده میکنه.»

و تصویرهایی دارد که جدا از در خدمت داستان بودنش، حسی و قابل لمس است:

«مرغ باز هم گرانتر شد. رئیس جمهور لباس نظامی پوشیده و با همراهی افسران ارتشی مصاحبه ای بر سر میز ناهار ترتیب داد. از مردم خواست مدام مرغ نخورند تا قیمت مرغ واقعی شود. ناهار کباب بود و افسران با ولع لقمه توی دهانشان جا میدادند، اما تصویری از رئیس جمهور حین خوردن گوشت پخش نشد، مرغ گرانتر شد.»

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
question